Pagina's

maandag 20 mei 2013

Broertjes


 
Ze zijn gevonden.

Je kunt er over oordelen wat je wilt.

Feit is dat de vader psychisch zover heen was dat hij niet normaal meer handelde.

Psychisch in de war en vol wraakgevoelens jegens zijn vrouw omdat hij zijn zoontjes niet meer regelmatig mocht zien.

Waarom kwam hij tot deze daad?

Wie weet hoe verknipt zijn geest was?

Ongeveer 10 verschillende instanties hielden zich bezig met dit gezin.

Zij hadden de man tegen zichzelf in bescherming kunnen nemen en toch gebeurde dat niet.

Welke rol speelde de moeder in het verhaal?

Daar hoor je helemaal niemand over.

Hoe behulpzaam men ook wil zijn, wij als ‘normale’ mensen hebben er totaal geen grip op.

Zelfs gespecialiseerde hulpverleners hebben dat niet.

Want je kunt geen gedachten lezen en in elkaars hoofd kijken.

Hoeveel gezinnen zijn er in Nederland die kampen met een zelfde soort drama?

Ieder huis draagt zijn eigen kruis.

Triest dat twee onschuldige jochies slachtoffer werden van hun twee ontspoorde ouders.

zaterdag 18 mei 2013

dinsdag 14 mei 2013

It giet oan!

En dan heb ik het niet over de Elfstedentocht maar over het eindexamen havo van oudste.
Zo meteen rond de klok van 13.30 gaat zijn eerste examen van start, te weten Nederlands.
Oudste heeft afgelopen weken stinkend zijn best gedaan om de komende dagen goed beslagen ten ijs te komen.
Examenbundels werden aangeschaft en doorgenomen en examentrainingen werden gemaakt met een redelijk eindresultaat.
Vandaag dus begint het echte werk.
Met autodrop, Sultana en flesjes cola in de aanslag
dat mag echt allemaal mee de examenruimte in gaat hij ervoor.
De stress is duidelijk aanwezig
en niet alleen bij hem.
Oudste -die zich normaal gesproken werkelijk nergens druk om maakt- is op dit moment hyper de pieper. Als een malle rent hij door de huiskamer en schreeuwt daarbij als Tarzan himself gelukkig laat hij de gordijnen met rust.
Het zij hem vergeven want je zult er maar aanstaan.
Spannende weken gaan we tegemoet.

Oh ja, nog even een update van onze moestuin. Daar gaat het heel vruchtbaar mee dankzij het weer van de afgelopen dagen. Gisteren is de courgetteplant erin gezet. Manlief heeft bonen(zaadjes) in potjes gedaan en binnenkort gaan de door mij gezaaide radijsplantjes de koude grond in.

































Binnenkort eten we onze eerste krop sla, tenzij deze is opgevroten door de slakken. Die zijn namelijk ook gek op sla …


Who?Me?









vrijdag 10 mei 2013

Verrek(t)


Tralalala!
De zon schijnt niet, ze heeft wind tegen en het is frisjes maar a la, dat mag de pret niet drukken.
Gewoon goed doorlopen zodat de spieren lekker warm blijven.
Dapper jogt ze haar wekelijkse rondje van 5,5 km.
Mag ook wel, de Hemelvaartsdag ervoor heeft ze schandalig veel teppanyaki- en wokvoedsel genuttigd. Ze moet minstens de marathon lopen eer deze calorieën verbrand zijn
L
Het lopen gaat best. Misschien ietsie minder soepel dan anders maar het valt niet tegen.
Ze is alweer op de terugweg en kijkt naar links of de trein in aantocht is.
Nee, ze kan met een gerust hart over de spoorwegovergang.
Tralala … auw?!
Oeps.
Niet zeuren. Niets aan de hand.
Tralala … auw! Auw!!

g@ds@mme &
~"!+~ wat is dit?



 
 
 
 
 
 
 
De pijn is niet te harden en noodgedwongen wandelt ze met één mank been de laatste kilometer naar huis.
In de verte ziet ze de visboer naar haar staan kijken. Zijn gezicht verraadt dat hij iets gaat zeggen.
Hij zwaait met zijn wijsvinger: ‘mevrouwtje, het is veel te koud om zonder trainingsjasje te lopen, weet u dat wel?’
Eigenlijk wil ze de man met een paar dooie haringen om de oren te slaan maar ze zegt: ‘over twee minuutjes ben ik thuis!’
‘Ja maar ...’ hoort ze nog.













Heeft zij weer, een riekende visboer die denkt dat hij in een eerder leven Don Juan was pfff.
Thuis nog even wat rek en trek spieroefeningen doen, maar … auw! Nggggggg!
Dan maar gauw onder de warme douche.
Waar het water na een paar minuten ineens ijskoud wordt whaááá!
Met haar shampoohoofd gilt ze alles bij elkaar waarop jongste zorgelijk om de douchedeur komt kijken.
‘Wie zit er in vredesnaam met zijn klauwen aan de ketel?!’
‘Euh … de monteur van Vaillant is de ketel aan het testen, je hebt het eerste halfuur geen warm water’, aldus jongste.
Met een druipend, bloot en rillend lijf gilt ze naar beneden dat ze *PIEP!* gauw het warm water er weer op zetten anders komt ze dat nu persoonlijk doen!’
Een paar seconden later heeft ze warm water en kan ze haar doucheronde afmaken.

Moraal van het verhaal: een verrekte kuitspier ongeluk komt zelden alleen ...



zondag 5 mei 2013

Raamwerk

 
Iedere week rij ik erlangs. Vanaf mijn werk terug naar huis.
Ik minder wat vaart. Kijk naar links. Waar mannen staan met hun handen diep in de zakken.
Hun schouders opgetrokken. Wippend van de ene voet op de andere. Hoofd naar beneden wanneer auto’s stapvoets passeren.
Stiekem hoop ik een bekende te zien.
Ik rem, moet oppassen dat ik niet op de auto voor mij knal.
Ik kijk naar rechts. Waar de vrouwen lonkend hun vleeswaar aanprijzen.
‘Ik ben de mooiste’ lijken hun lippen te zeggen. Fascinerend.
Ze staan buiten. Of zitten op een draaistoel achter het raam.
In lingerie, op hoge hakken, rode lippen, gemanicuurde nagels en glanzend haar.




 
Ze schudden automatisch met billen, borsten en vetrollen.
Allerlei soorten. Dik, dun, blank, donker, oud of jong.
Veel nationaliteiten. Hollands, Aziatisch, Roemeens, Pools.
Een man komt uit één van de panden.
Een slank donker meisje loopt achter hem aan.
Hij trekt zijn keurig geperste pantalon uitgebreid op tot aan zijn bierpens.
Steekt vervolgens een sigaret op en neemt een diepe haal, terwijl hij naar haar glimlacht.
Gooit daarna de peuk op de stoep en trapt hem uit. Stapt in zijn luxe persoonswagen en rijdt weg.
Zij zwaait hem na.
Dan staart ze naar mij.
Er verschijnt een brede glimlach op haar mooie gezicht en ze knikt.
Vragend …. alsof …. nou moe???



Beduusd geef ik iets meer gas, maar knik nog wel even terug.
Altijd beleefd blijven.
Is mij geleerd.

dinsdag 30 april 2013

Snottermoment

Ik kon er écht niets aan doen en wilde het ook niet. Maar opeens waren ze daar, de tranen.
Het was vooral de warme blik die Beatrix wierp op zoon Willem Alexander en schoondochter Máxima die me deed breken.
Oudste kijkt me onderzoekend aan en vraagt: 'zit je nou te huilen?!'
Ik: 'echt niet! Me deus zit verstobt en ik ben hartstikke snotverkoud'n, dat weet je toch?'

*snif* 

 




 








 

zaterdag 27 april 2013

De wisseltruc

Over een paar dagen geeft Beatrix het pruikje stokje over …
En Willem A. zegt: