Pagina's

vrijdag 28 oktober 2011

Ondertussen ...

... is er natuurlijk veel gebeurd tijdens die eeuwig durende migratie van weblog.  Mijn laatste berichtje dat ik daar publiceerde dateert van 11 augustus 2011 en ging over onze vakantie naar Limburg. Daar kwam ik gisteren achter, omdat ik nu inmiddels weer kan inloggen bij weblog. Ik kan terecht op het dashboard terwijl mijn oude blog – Hartekreten – niet te zien is. Het wordt steeds gekker :-s

De vakantie is goed verlopen en zelfs voor manlief zijn de 14 dagen voorbij gevlogen.
De kids moeten er hard aan trekken op school. Oudste is ingestapt in havo 4 en jongste zit in de tweede van havo/vwo, vooral hij heeft het zwaar. De inzet is er, maar de resultaten zijn er - op z’n zachts gezegd – niet naar. Tijdens de lessen zegt jongste alles te snappen en tijdens de SO’s (schriftelijke overhoringen) gaat het voor zijn gevoel redelijk. Jongste komt na de SO’s  thuis met de volle overtuiging dat hij vast een voldoende gehaald heeft. Maar dan is daar toch die 3,9 voor wiskunde of die 4,8 voor Engels. Cijfers verzwijgen is geen optie, wij kunnen tegenwoordig digitaal precies zien waar jongste mee bezig is. En er gaat duidelijk iets mis … maar wat?  

Oudste heeft het toch ook wel een tikkie zwaar en komt erachter dat het vmbo voor hem toch a piece of cake was. Toen had hij genoeg aan één keer de stof doornemen met hoge voldoendes als resultaat. Gisteren zag ik hem zeker een vol uur lang zweten met de Duitse grammatica. Zelf beseft hij ook dat hij er veel tijd in moet steken. En dat is precies het verschil met jongste. Die steekt - voor zijn doen – ook tijd in zijn huiswerk c.q. studie, maar daarnaast lonkt de fonkelnieuwe computer die sinds kort op zijn slaapkamertje staat. Huiswerk wordt afgeraffeld en stoïcijns zit hij daarna uren achter de computer onder het mom van studeren. Heb je je huiswerk al af? Jaha!  En ook de stof opnieuw doorgenomen? Jaha, ben ik nu toch mee bezig! Er steeds bovenop zitten schijnt averechts te werken dus dan doen we dan ook maar niet. Binnenkort is er weer een 10-minutengesprek op school en gaan we met de mentor om de tafel hoe nu verder.

Op mijn werk loopt het nog steeds lekker en ook manlief tuft tevreden in zijn dienstautootje door de grote stad om te controleren of er wel gebouwd wordt volgens de regeltjes.

Minder leuk nieuws is dat het hondje van mijn schoonouders is overleden. De kleine Jack Russel luisterend naar de naam Loes, zat van top tot teen onder de kwaadaardige gezwelletjes en leed hevige pijnen. Aan mij de schone taak om met schoonpappa naar de dierenarts te gaan. Vredig is Loes ingeslapen en schoonpappa werd door mij getroost. Dus … op zoek naar een nieuw hondje. Die toch aan een paar eisen moest voldoen. Niet te groot, moet zindelijk zijn, moet alleen kunnen zijn en lief zijn voor kinderen. Poe hee, dat zijn me nogal eisen. Maar we hebben hem gevonden: Tommie, een lief klein en schattig Maltezer Leeuwtje van 7 jaar. Jongste was de eerste paar dagen niet bij opa en oma weg te slaan. En als zij hem niet meer willen, wil jongste Tommie wel mee naar huis nemen. Ongeacht wat pappa daar van vindt …

Tommie voor zijn knipbeurt:
Tommie na zijn knipbeurt



woensdag 26 oktober 2011

Een nieuw begin

Niet gedacht dat het ooit zo ver zou komen maar helaas, weblog (tegenwoordig zonder streepje), ik geef het op.
Lange tijd had ik goede hoop maar het wachten duurde te lang. Heel mijn hebben en houwen had ik je gestopt en ineens gooide je het roer om. Maar de koers die je wilde varen lijkt niet gelukt te zijn. Sterker nog, ik denk dat je diep gezonken bent. En met jou is ook een gedeelte van mijn door jou gepubliceerde privéleven gezonken. Zie ook de verontrustende verdere berichtgeving betreffende weblog.nl.

Deze week ben ik in zee gegaan met blogspot.com en heb er alle vertrouwen in dat ik nu veilig op mijn eindbestemming kom en kan blijven.
Natuurlijk moet ik nog wel even mijn weg zien te vinden, eventuele tips van mede bloggers zijn dan ook van harte welkom! En verder ... alles sal reg kom. Tot nooit meer ziens weblog.nl en welkom medebloggers!