Pagina's

vrijdag 30 december 2011

2012, here we come!

Zo, weer terug van een paar daagjes Bergen (aan Zee). Het was heerlijk vertoeven in het Blooming Hotel aldaar, drie dagen en twee overnachtingen. ’s Morgens uitgebreid ontbijt en ’s avonds lekker gedineerd in Bergen. Maar druk hee! Het hotel was helemaal volgeboekt, ’s morgens bij het ontbijt was het gewoon vechten om een plek, niet normaal. Hoezo recessie?

Enniewees, nog een dag en dan zitten we weer aan de goede kant van het jaar ;-)

Voor jullie:


Klik op de oliebol

maandag 26 december 2011

woensdag 21 december 2011

zaterdag 17 december 2011

Men neme:

Een christelijke familie, woonachtig in Walnut Grove (Minnesota, Amerika).
Bestaande uit een dappere vader, een heilige moeder en 3 zusjes met lange haren en holly hobby-jurken.
Meng daar de plaatselijke dominee, dokter, kruidenier en schooljuf doorheen en er ontstaat een heerlijk recept om ouderwets lekker bij te janken.

*snif*
Geen cent heeft de familie Ingalls te makken en het ene drama na het andere overkomt ze. Maar het geloof helpt hun steevast door alle ellende heen. 
familie Ingalls

Niet iedere dag, maar af en toe kijk ik – samen met oudste – nog wel eens naar een aflevering van deze Amerikaanse dramaserie, waarvan de eerste aflevering werd uitgezonden in 1974. Als meisje van 8 keek ik toen naar deze serie, waarin de familie Ingalls werkelijk de meest hartverscheurende drama’s overkwam. En het lukt de acteurs van Little House On The Prairie na 37 jaar nog steeds; ook ten heden dage zit ik na zo’n aflevering snuffend op de bank.

In het seizoen 1982-1983 kreeg de serie de naam Het kleine huis: een nieuw begin, een spin-off van de oorspronkelijke serie. In Nederland werd de serie uitgezonden door de Evangelische Omroep. SBS6 begon begin 2007 met het uitzenden van de serie tot en met het derde seizoen en in 2009/2010 werden de vervolgseries (tot en met seizoen 9) uitgezonden. In 2011 startte het weer van vooraf aan met seizoen 1.
 
En ik weet het zeker. Straks, als ik een oud omaatje van 88 ben, zit ik samen met mijn achterkleinkind(eren) een heerlijk potje te grienen op de bank omdat vader Charles zijn dochter Mary voor de dertigste keer meedeelt dat ze voor altijd blind zal zijn ... *snif* 

zaterdag 10 december 2011

Verleden

Eerder gepubliceerd op mijn vorige weblog:


Ik vertel mijn verhaal
over mijn verdriet
hoe ik heb geleden
maar zij luistert niet

Gepijnigd kijkt zij mij aan
met ogen die mij niet zien
een schaduw trekt over haar gezicht
die van haar eigen misère misschien

Geen troostende woorden
geen blijk van medeleven
alleen haar persoonlijke grieven
lijken te herleven

Blind voor het leed van anderen
spuwt zij smart van lang geleden
mijn bestaan doet er niet toe
zij leeft niet in het heden

Verdooft door innerlijke onvrede
aangetast door zelfzucht
trekt zij zich terug in haar eigen wereld
waar zij eens naartoe is gevlucht

woensdag 7 december 2011

Sinterklaas en wat nog komen gaat

Zo, de Sinterklaaspret is weer voorbij. Iedereen bij ons thuis was dik tevreden met de cadeautjes.
Wij hadden met z’n viertjes lootjes getrokken en afgelopen zondagmiddag lazen we de gedichten voor en pakten we om de beurt - met de dobbelsteen gooien net zolang tot je zes gooit - de cadeautjes uit. Van oudste kreeg ik de DVD van Gooische Vrouwen, twee chocoladeletters en een grote Sinterklaas van chocola. Ook de anderen kregen chocola en marsepein, dus de voorraadkast puilt nu uit van de calorieën.
De kids moeten nu nog een paar weken naar school en dan hebben ze eindelijk kerstvakantie.
Ze zijn er zó aan toe want ze zijn druk bezig geweest met de studie.
Bij jongste zit er weliswaar een stijgende lijn in de behaalde cijfers, maar het houdt niet over.
Het blijft nog even afwachten wat er verder staat te gebeuren.
Oudste gaat daarentegen als een speer, hij moet en zal die havo halen. Een echte doorzetter is het en eist op dat gebied veel van zichzelf. Hoe verschillend kunnen broertjes zijn …

In de laatste week van de kerstvakantie gaan we met z’n viertjes lekker 3 dagen naar de kust, naar Bergen aan Zee. Heerlijk overnachten in het Bloominghotel, we hebben er zo vreselijk veel zin in! Het vooruitzicht op een heerlijk uitgebreid ontbijt ’s morgens en dat 2 ochtenden achter elkaar, joepie!
En natuurlijk heerlijk wandelen aan zee en tripjes maken in de omgeving. Verder heeft het hotel een zwembad en saunafaciliteiten, dus vermaken doen we ons heus wel.
De kerstdagen zijn sowieso dagen van gezelligheid, eten en van familiebezoek. Sommigen hebben er alles voor over om met de kerst bij elkaar te zijn …

Een man in Amsterdam belt zijn zoon in Parijs daags voor Kerstavond en zegt: ‘ik vind het vreselijk om je dag te verpesten, maar ik moet je vertellen dat je moeder en ik gaan scheiden, vijfenveertig jaar ellende is genoeg’.
‘Waar heb je het over’ schreeuwt de zoon.
‘We kunnen elkaar niet meer luchten of zien’ zegt de vader, ‘wij worden ziek van elkaar, het maakt me al beroerd om erover te praten, dus vertel jij het je zuster in Londen maar’.
De zoon belt als de bliksem zijn zus die zowat explodeert aan de telefoon.
‘Er wordt om de sodemieter niet gescheiden’, schreeuwt ze, ‘ik regel dit wel!’
Ze belt naar Amsterdam en gilt tegen haar vader: ‘er wordt NIET gescheiden, je doet helemaal niks voordat ik er ben! Ik bel mijn broer terug en samen komen wij morgen en voor die tijd doe je helemaal niks, versta je?‘
De vader hangt de telefoon op. Grijnst tegen zijn vrouw en zegt: ‘Zo, da's geregeld. Ze zijn met Kerst hier en ze betalen zelf de reis’.

zondag 4 december 2011

Als je nog 17 min en 11 sec over hebt …

… kijk dan even nog naar Toon, hij blijft gewoon fenomenaal!