Pagina's

zaterdag 30 maart 2013

Enjoy

 
En een 'fijn' paasfilmpje ;-)
 

woensdag 27 maart 2013

Domineetje Nooitgegroet

Ik woon in een dorp. Waar ons ons kent. En in dat dorp staat ook een kerk. Een Nederlands Hervormde dorpskerk. Zelf ben ik Nederlands Hervormd opgevoed, manlief zelfs Reformatorisch. En iets met Calvijn, zo’n beetje het zwaarste van het zwaarste van het zwaarste.
Of die geloven iets voor of met je doen, daar kun je hele discussies over voeren. In ieder geval voelde manlief zich niet happy bij het geloof wat zijn ouders aanhingen en stapte ‘eruit’. Nu doen we er in principe niets meer aan. Afgezien van het bidden voor en na het eten en afgezien van de kerstdienstbijeenkomsten, waarheen wij gingen toen onze pubers nog kleutertjes waren. Het bidden is dus iets wat manlief en ik van huis uit zo gewend zijn, maar het eten smaakt zonder ook prima ;-)



Maar over de kerk in ons dorp, daar hoort natuurlijk ook een dominee
bij.
‘Onze’ dominee schat ik ongeveer een jaar of 48. Of zo. Maar misschien is hij al wat ouder, gezien zijn houding
en spijkerbroek uit het jaar nul. Zijn echtgenote loopt altijd in een rok en heeft een knot. Maar dat terzijde.
Zijn kinderen zaten destijds op dezelfde basisschool als mijn koters. Vanzelfsprekend groetten en spraken de ouders elkaar op school. Maar de dominee leek daar niet aan mee te doen. Vijf ochtenden in de week bracht onze dominee zijn kinderen naar school. Dat deed hij te voet en met de lippen stijf op elkaar. Zijn kinderen met zich meesleurend, want anders kwamen ze op ongggristelijke tijd aan op school.
En dan daar op het schoolplein, waar alle ouders tezamen kwamen, hield de dominee zijn gggristelijke lipjes vastberaden op elkaar. Why in God’s name deed hij dat?

Het leek
verdorie wel of deze dominee, dé spil van de lokale kerk, zich nog in het begin van de 19e eeuw waande. De eeuw waarin de dominee samen met de dokter en de onderwijzer nog tot de dorpselite behoorden. Toen men heel hoog tegen het ambt van de dienaar des Woords aankeek en dominees nog hel en verdoemenis predikende engerds waren. Deze dominee leek ontwaakt te zijn in de 20e eeuw als een soort Doornroosje. En met deze slaperige houding won hij geen zieltjes, maar verontwaardigde ouders! Wie denkt de dominee wel niet dat hij is?
Ik ben toen een keer gaan bidden. Dat de dominee de volgende keer vriendelijk gedag zou zeggen. Zoals iedere, zichzelf respecterende dominee zou moeten doen. Nu zie ik hem af en toe nog wel eens, maar ik betwijfel of mijn gebeden van toen verhoord zijn.

*stilte, intense stilte*

Oh, daar gaat de dominee voorbij …



zondag 24 maart 2013

Overbodig

Clichés en dooddoeners, uitspraken zonder inhoud.
Ik hoor ze dagelijks en overal en denk er het mijne van:


Het is jóuw feestje – oftewel: we doen het allemaal naar jouw zin.

Doe er je voordeel mee – oftewel: wees blij dat je dit advies gratis krijgt.

Daar kan ik niets mee – oftewel: ik ga het ook niet oplossen.

Dat hoort ook bij het leven – oftewel: je moet gewoon alles slikken.

Dit nemen we mee – oftewel: we parkeren het probleem.

Dat wordt hem niet - oftewel, aan zijn ideeën hebben we niets.

Je kunt zoveel willen - oftewel, jij krijgt mooi je zin niet.

Vroeger was het beter – oftewel: jullie generatie maakt er een zooitje van.

Als we het mogen beleven – oftewel: morgen kan er een vliegtuig op je hoofd landen.



Ken jij er ook één?

donderdag 21 maart 2013

Saying:

Wacht niet op een goede dag, maak er een!




 

 

 

 

 

Als je kwetsbaar bent, zien mensen ook je kracht.
Als je louter kracht uitstraalt, bouw je een muur om je heen.




 

 

 

 

 

 

Geen doel is te ver, als je plezier hebt in wat je doet.



Het leven is als zeilen. Ook met tegenwind kun je vooruit gaan.







 

Je haalt het beste uit de anderen niet door hen het vuur na aan de schenen te leggen, maar door het vuur in hun binnenste aan te wakkeren.


dinsdag 19 maart 2013

Soms . . .


Hebben jullie dat nou ook wel eens? Dat je iets zegt en achteraf denkt: hoe héb ik dat kunnen zeggen?
Ik had het gisteren. De man van mijn (meest geliefde) buurvrouw is ernstig ziek. Ik sprak haar via de telefoon en zij deed haar verhaal. Op z’n zachtst gezegd: hun toekomst ziet er niet rooskleurig uit. Sociaal als mijn buurvrouw is, vroeg ze hoe het bij mij thuis ging. Het eerste wat in mij opkwam was: ach, het leven hier gaat gewoon door … en blablabla.
En daarna kon ik mezelf wel voor m’n kop slaan, wat een stomme opmerking!
Zo'n onnadenkende standaardzin, ik voelde mezelf rood kleuren.
Mijn buurvrouw antwoordde iets als: ja, dat zal ook wel.
Wat voelde ik me ellendig toen we het gesprek beëindigden. Een kwartier na dit gesprek ben ik bij d’r op de koffie gegaan en deed ze opnieuw haar verhaal. Ze liet niets blijken over mijn opmerking, maar was wel blij dat ik er even voor haar was. En ik nog veel meer ...

vrijdag 15 maart 2013

In vogelvlucht

Soms denk ik dat mijn kinderen niet zulke softies zijn als dat ik vroeger was.
Neem laatst.
Stond ik 's morgens in de keuken het ontbijt klaar te maken, ineens een knal tegen het raam. Schrik.
Meteen wist ik dat er een vogel tegen het keukenraam was geknald.
Heel voorzichtig waagde ik het om te kijken. En ja, daar lag ‘ie, op de stoeptegels. Een spreeuw. Koppie naar achteren geslagen, vleugels gespreid. Shit. Nek gebroken natuurlijk en (gelukkig) op slag dood. Getver.
Volgende dilemma: wanneer vertel ik dit mijn kids? Ze konden ieder moment beneden komen en ik verwachtte toch wel wat commotie wanneer ze deze ellende zouden aanschouwen.
Ik besloot om het maar meteen te vertellen, voordat ze de dode vogel onverwachts zouden ontdekken.
Meteen kijken natuurlijk en de reacties waren als verwacht: ‘oh errug!’ en ‘ach, zielig!’

Even later: ‘wel complimenten mam, een teken dat de ramen schoon zijn!’

woensdag 13 maart 2013

Hét cijfer voor de presentatie


Ik had het cijfer al ergens vermeldt in een reactie, maar dat is veel mensen niet opgevallen.
Dussss hier komt ‘ie, een:


 



Puntje van kritiek was dat bij een bepaald onderwerp het verhaal te uitgebreid was, terwijl de leerkrachten een ander onderwerp juist uitgelicht hadden willen zien. De presentatie hebben ze beiden goed gedaan :)
Ik zeg, goed gedaan jongens!

zondag 10 maart 2013

Klaar


Ik wil je graag zien, ‘k dacht ik laat het je weten
Ik wil elke dag bij je zijn
Want ik heb een gevoel dat begint te groeien
En er is maar één ding wat ik je zou willen zeggen

Ik ben zover om van je te houden
Ik ben zover om je vast te houden
Ik ben zover, ik ben zover
Zo ver als ik maar kan zijn

Je liet een lange brief voor me achter toen je me hier achterliet
Vertelde me dat liefde zo moeilijk te vinden was
Maar schat, het is makkelijk, en ik zal het uitleggen
Dat er maar een ding is waar ik aan denk

Ik ben zover om van je te houden
Ik ben zover om je vast te houden
Ik ben zover, ik ben zover
Zover als ik maar kan zijn

donderdag 7 maart 2013

Presentatie

Hij was wel een beetje stilletjes. En nerveus.
Hij, die normaal altijd op de praatstoel zit en heel relaxed door het leven gaat.
Aan tafel ging zijn eten al wat trager naar binnen dan gewoonlijk en na het eten was het toilet steeds bezet.
Je wilt niet weten wat voor geluiden daar vandaan kwamen. Nee.
Steeds naar boven. En weer naar beneden. En weer naar boven. Haar in model brengen, halve pot gel erin. Flink spuiten met deodorant. Niet dat het hielp, het zweet was al geleden.
‘Nou pap en mam, dan zie ik jullie straks op school!’.
En daar ging hij heen. De stoere vent.
’s Avonds op de fiets naar school voor de presentatie van zijn profielwerkstuk.
Die hij presenteerde met nog 2 leerlingen. Maar de derde haakte vroegtijdig af, die ging de havo
toch niet halen.
Oudste’s profielwerkstuk was getiteld: ‘Saudi-Arabië, hoe verder zonder olie?‘
Dus, hoe moet Saudi-Arabië de economie opvangen wanneer de handel in aardolie instort of minder wordt? Jaha, verzin het maar!







 



 
Op school was het een komen en gaan van leerlingen en ouders.
Minder leuk was dat de leerlingen maar 10 minuten de tijd hadden om hun presentatie te doen. Terwijl ze er samen zo'n 160 uur aan gewerkt hadden.
Medeleerling had een mooie Prezi in elkaar gedraaid en hij en oudste zouden om de beurt hun verhaal vertellen.
Het begon best goed.
Medeleerling deed uitgebreid zijn verhaal. Té uitgebreid.
Hij was al dik over de 5 minuten aan het woord en nog lang niet van plan om te stoppen.
Ik zag oudste nog zenuwachtiger worden dan ‘ie al was. Van het ene been op het andere. En toen werd ik ook zenuwachtig, stom hè?
Oudste was nét een minuut of 2 aan het woord toen er werd geroepen: ‘jullie moeten er echt een eind aan breien!’.
Dikke vinger zag ik oudste denken, ik ga nog ff lekker door. En dat was wat hij deed. In rap tempo gooide hij er nog uit wat hij kwijt wilde en toen was het echt tijd om te stoppen.
Ik moet zeggen een geweldige presentatie, ik doe het hem niet na. Wat een lef!
Dat heeft ‘ie niet van mij.
En ook medeleerling bracht het er goed vanaf. Een beetje traag, dat dan wel weer.
 
Binnenkort krijgen ze een cijfer … spannend.

dinsdag 5 maart 2013

Slaapmiddel


 
 'Wil je nu? SMS ‘ik wil nu’ naar zes-zeven-zes-zeven! Scoren wanneer jij wilt, spontane dames met eigen vervoer. SMS ‘vervoer’ naar zes-zeven-zes-zeven!
Ik hou van lekker nat jahaa! SMS ‘nat’ naar vijf-nul-nul-zes en ik zeep mij helemaal in!’

(gaap)

‘Je kunt live meeluisteren, vind je het lekker ssschatje? Raak me aan, bel me, ik wacht op je, bel nul-negen-nul-zes-negen-twee-drie-drie!
Oh ja ssschatje, laat me niet langer wachten, bel me! Denk jij dat je ons aankunt? We doen alles voor je! Oh, ik ben drijfnat, kom hier en laat je lekker gaannn. Bel nul-negen-nul-zes-nul-negen-acht-nul-nul!
Jaaa ssschatje we vertellen je onze wildste avonturen. Komt zij nu naar jou? SMS ‘home’ naar zes-zeven-zes-zeven! Toppers bij jouw in de buurt? SMS ‘topppers’ naar zes-zeven-zes-zeven!’
(gaap)

‘Terwijl ik lekker met mezelf lig te spelen jahaa oh ssschatje, ik wacht smachtend op je!
Ga direct live! Studente 19 jaar helemaal voor jou! Bel me! Ik wacht op je telefoontje. Ze zijn zo lekkerrrr strak, heet en onschuldig. Bel nu en kommm oh ik kommm! Luister naar mij en mijn hete vriendinnen. Bel nul-negen-nul-zes-negen-acht-nul-negen voor de lijn waar je altijd aan je trekken komt, nul-negen-nul-zes-negen-acht-nul-negen!’


(geeeeeuw)

. . .

Mocht je 's nachts toevallig een keer wakker worden en je kunt de slaap niet meer vatten, zap dan gewoon een keer langs alle televisiezenders, geheid dat je weer in slaap valt zzzz

zondag 3 maart 2013

Kloddertje zwart

Vredige sfeer alhier in huis. Jongste achter de TV, ik achter m'n laptop.
Oudste en pappa knutselen het bouwpakket van oudste in elkaar.
Een Renault R23 F1-auto.
Die oudste in Lelystad heeft gescoord, nadat we terugkwamen van een dagje Aviodrome.
Lekker aan het knutselen zijn ze. Oudste en pappa.
Pappa heeft er ook zo vréselijk veel zin in …










Oudste heeft de tong uit de mond terwijl hij met blauwe verf onderdeeltjes aan het schilderen is. Onder toeziend oog van een brommende pappa.
‘Nee, die niet, dáár moet zwarte verf op!’
Die zwarte verf, die hadden we per ongeluk niet gekocht in Lelystad. De blauwe en de gele verf wel. Maar de zwarte, die waren we vergeten.
Laat manlief nou nog een bussie zwarte ‘bijstip’verf van onze Toyota in de kelder hebben staan. Helemaal geweldig, toch?

Wel even schudden, oudste.

Ja, zo hebbie wel genoeg geschud.

Zo. Doe nu het dekseltje er maar af.

*luide knal*

Jongste: ‘argh!’

Pappa: ‘gvd!’(3x).

Jongste schiet vanuit z'n luie stoel omhoog.

Ik draai me om.

Een kleine ontploffing heeft plaatsgevonden en ik zie dat oudste een grote klodder zwarte verf in z’n gezicht heeft. En verder overal zwarte spetters verf in huis, zelfs aan het plafond.


 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ik, geschrokken overeind komend: ‘moet ik 1 1 2 bellen?’

Manlief zwijgt en sleurt oudste mee de keuken in. Gebied mij om vooral ook mee te komen. Alsof ik zou blijven zitten waar ik zit.
Achter ons huppelt ook jongste bleekjes de keuken in.
Met mijn lensvloeistof van Hans A. spoel ik de ogen van oudste uit. Oef. Gelukkig valt het mee. Waarschijnlijk kneep oudste net op tijd z’n ogen dicht.
Met wattenstaafjes, make-up-pads en terpentine haal ik de verf van zijn gezicht. Jongste assisteert.
‘Auw, auw, mijn wenkbrauwen!’, schreeuwt de dramaqueen.
Want mams dacht dat daar ook zwarte verf in zat. Maar nee, oudste heeft gewoon zwarte wenkbrauwen van zichzelf.
Zo, alle vlekken weggewerkt. Dikke knuffel voor de schrik. Lekker onder de douche en wenkbrauwen ingesmeerd met een verzachtende crème. Terwijl paps en mams de rest van de vlekken in huis wegwerkt.
Binnenkort maar even wat zwarte verf bij de hobbyzaak halen voor onze black beauty …

vrijdag 1 maart 2013

Warm water

 
 
Zó ouderwets, maar ze geven zoveel krul aan mijn leven

@Billy: hier de foto *klik*