Pagina's

dinsdag 30 april 2013

Snottermoment

Ik kon er écht niets aan doen en wilde het ook niet. Maar opeens waren ze daar, de tranen.
Het was vooral de warme blik die Beatrix wierp op zoon Willem Alexander en schoondochter Máxima die me deed breken.
Oudste kijkt me onderzoekend aan en vraagt: 'zit je nou te huilen?!'
Ik: 'echt niet! Me deus zit verstobt en ik ben hartstikke snotverkoud'n, dat weet je toch?'

*snif* 

 




 








 

zaterdag 27 april 2013

De wisseltruc

Over een paar dagen geeft Beatrix het pruikje stokje over …
En Willem A. zegt:

vrijdag 19 april 2013

Een eigen moestuin


We hebben sinds kort plannen voor een moestuin. Nu nog meer moes dan tuin, maar wat niet is moet nog komen.
De groente in de winkel is tegenwoordig onwijs duur en ziet er bovendien niet uit.
Niets gemakkelijker dan een tuintje bij de hand.
We planten onder andere uitjes en sla.
Ook tuinkruiden als peterselie, basilicum, tuinkers en dille gaan de grond in.
Stiefvader heeft aardbeiplantjes beloofd en van een collega krijg ik courgetteplantjes.
Ergens links in de tuin staat een overgebleven frambozenplant van vorig jaar. Nu nog morsdood, maar wie weet heeft ‘ie negen levens ;-)
Ik zie het straks tijdens hoogzomerdagen al helemaal voor me. Een lekker slasalade met allerlei slasoorten en kruiden uit eigen tuin. Als toetje vanillevla met frambozen, aardbeitjes en slagroom
die koe in de tuin komt er ook nog wel.
Hopelijk krijgen we een redelijke zomer.

*kijkt uit het raam*

Kijk, manlief is al druk aan het spitten, planten en schoffelen.
Echt, er gaat niets boven een eigen tuin
man.









woensdag 17 april 2013

vrijdag 12 april 2013

Van de straat

IJverig vouw ik de onderbroeken van jongste.
Ik leg ze in zijn kast en rangschik de stapeltjes.
Als ik me weer omdraai hoor ik ineens een ijzingwekkend gekrijs.
Ik haast me naar het geopende slaapkamerraam en zie een klein blond buurmeisje midden op de straat liggen. En gillen zeg ik je, niet normaal.
Zo te zien is ze niet gewond.
Haar moeder staat – met een peuk in de ene hand en de bolderkar in de andere – naar haar te kijken en wordt niet koud of warm. Ze trekt nog eens aan haar sigaret.
Het kind krijst gestaag door, nog meer buren kijken naar het tafereel.
Nu wordt het mams blijkbaar toch te veel en ze zegt: ‘nee meisje, we lopen op de straat, punt uit!’
‘Nee, ik wil op de stoep lopuhnn!!’ haalt het immens verdrietige meisje uit.
Haar haren lijken steeds witter te worden en verse tranen biggelen langs haar vuurrode wangetjes.
Moeders trekt nu zenuwachtig aan haar peuk, gooit deze op straat en roept: ‘we blijven gewoon op de straat lopen hoor je me?!’
‘Neeééééééé, ik wil daar lopuhnn’ krijst ze terwijl ze naar de stoep wijst. Meteen voegt ze de daad bij het woord en geeft moeder het nakijken.
Ieder apart lopen ze verder. Moeder gebogen over straat, opnieuw een sigaret aanstekend. Het meisje loopt via de stoep, nog heftig nasnikkend.
Ik voel meelij met het kleine meisje, ze is helemaal confuus.
En ook logisch. Want op school leert ze dat ze als voetganger op de stoep moet lopen, maar haar moeder gebied haar op straat te lopen ...

Zo raakt dat kind de weg toch kwijt?


dinsdag 9 april 2013

Uitgezwaaid

Om 05.00 uur vanmorgen wakker, slecht geslapen.
Ik kijk naast me, manlief is nog in dromenland. Maar niet voor lang meer.
In huis klinken bekende geluiden, jongste is ook wakker.
Ik hoor het water in de douche klateren, even later het geluid van een bus deodorant die voor de helft wordt leeggespoten.
Wat later hijs ik mezelf – onder luid gekraak – overeind.
Onderweg naar beneden kom ik jongste tegen, ik krijg een knuffel.
Jongste lijkt een beetje gejaagd, maar zijn ogen sprankelen.
Ondertussen is ook manlief ontwaakt en verschanst zich net voor mij in de douche.
Dan maar eerst aankleden, uitgebreid douchen kan straks nog.
Beneden nuttigen manlief en ik een kopje thee met een stukje ontbijtkoek; op nuchtere maag kun je geen afscheid nemen.
Jongste maakt ondertussen steeds meer lawaai, een wonder dat oudste niet wakker wordt.
Het uur der waarheid nadert.
Terwijl de hal vol staat met spullen is jongste boven nog aan het rommelen.
Ik laad alles in de auto, manlief doet alvast de keukendeur op slot.
Alle spullen zitten in de auto, behalve jongste.
Eindelijk, de voordeur wordt dichtgetrokken.
Ik vraag aan jongste of hij alles heeft.
‘Ja mam!’
En je eten en drinken?
Oh, dát was het waar hij niet op kon komen.
We vertrekken, nadat ook de broodjes, de flesjes cola, de chocoladekoekjes, de lolly’s en de zakken chips in de rugtas van jongste zitten.
We zijn mooi op tijd en arriveren tegelijkertijd met de dubbeldekker bus.













De spullen worden uit de auto getrokken en jongste ritst de koffer open, op zoek naar de Primatour.
Hij kan het doosje niet vinden en de stress stijgt.
Ik opper dat ze misschien al in zijn rugtas zitten.
Oh ja, da’s waar ook.
We lopen naar de bus, waar het al zwart ziet van de leerlingen. 
Wat zijn zwarte jassen toch populair bij pubers.
We krijgen nog een laatste knuffel, manlief en ik.
Slik.
Tassen, koffers, kussens en pubers worden in de bus gepropt onder toeziend oog van de mentoren.
Met adelaarsogen volg ik jongste om te kunnen zien op welke plek hij gaat zitten.
De motoren van de bus beginnen te ronken, nadat is gecheckt of echt iedereen zijn ID-kaart bij zich heeft.
Als ik jongste in het vizier heb, begint de bus langzaam – in z’n achteruit – te rijden.
Een laatste zwaai en langzaam verdwijnt de bus met dampende pubers uit het oog.
Na de lange busreis volgt nog een boottocht, daarna zijn ze op plaats van bestemming.
Manlief slaat zijn arm om me heen.
Dat had hij beter niet kunnen doen …

zaterdag 6 april 2013

woensdag 3 april 2013

Mode

Er goed en verzorgd uit zien vind ik best belangrijk.
Het eerste waar
mannen mensen naar kijken is toch je uiterlijk.
Daarmee maak je meteen een eerste indruk.
Tuurlijk zit echte schoonheid van binnen, maar je kan lullen wat je wil, het oog wil ook wat. Nu is het niet zo dat ik de laatste mode op de voet volg, maar ik lees
bij de bibliotheek wel bladen als Marie Claire, Elle, Glossy en Red.
Ik neem de uiterlijke verzorgingstips gretig tot mij en bekijk de mooiste creaties van de beroemdste couturiers. Maar voor de gewone vrouw natuurlijk niet te betalen.
Je kunt wel wat met de ideeën die erin staan: naar winkels als H&M, The Sting of WE gaan om creaties als die van Versace, Stella McCartney, of Jean Paul Gaultier na te apen.

Iedere couturier is trouwens bekend om zijn 'eigen ding'.
Gianni Versace bijvoorbeeld is bekend om zijn vrouwelijke, goed gesneden en vervaardigde ontwerpen die bovendien comfortabel zitten.
Stella Mccartney maakt moderne mode met een romantische touche voor de eigentijdse vrouw. Jean Paul Gaultier is erg van de bustiers. Je weet wel, een soort korset met voorgevormde borsten.











 

Over voorgevormd gesproken, er is een Spaanse ontwerpster genaamd Isabel Mastache.
Zij stelde een aantal jaren geleden tijdens de Cibeles Fashion Week in Madrid de penisbroek voor: een broek met apart zakje voor de ballen en de penis van de man. Zo zie je alles vrolijk mee wiebelen tijdens het wandelen.
De vraag is: willen we dit? Ik vind het er eerlijk gezegd wel een beetje lullig uitzien …



maandag 1 april 2013

Brrr en zo ...

Jemig, wat heb ik het koud.










 

De centrale verwarming in mijn lichaam lijkt het niet te doen, waar blijft de monteur?
En ik heb geeneens hardgelopen vanmorgen anders had ik het nu nog veel kouder gehad.
Wel raar, dat mijn lichaam na een knappe inspanning als hardlopen zo snel weer snel afkoelt en daarna niet in staat lijkt zichzelf weer voor 100% op te warmen.
Is dat de definitie van een koukleum dan misschien?
Behalve dat manlief last van wintertenen heeft, is hij van het warmbloedige type.  
Die kachel naast me in bed is heel prettig. Maar als die kachel ’s morgens opstaat, is het eerste wat hij doet de thermostaat op 19 graden instellen. En dat botst heus wel.










Zo ben ik van mening dat de verwarming best op 21 graden kan, zeker omdat het Tweede Paasdag is en we toch de hele dag op ons gat zitten. Kijk, als je voornemens bent het huis van onder tot boven onderhanden te nemen, dan is 19 graden best genoeg.
Maar nu. Gats, wat heb ik het koud.
Manlief heeft de thermostaat weer teruggedraaid naar 19 komma 5 graden.
Die komma 5 dat is dan een cadeautje van zijn kant, zo gul.
Manlief en oudste gaan een stukkie fietsen, want manlief heeft een nieuwe fiets.
Muts op onder zijn fietshelm, want het is fris buiten. Ja hoor!
Ik zwaai ze uit tot ze om de bocht verdwenen zijn.
Ik trippel op mijn gemak naar de thermostaat, draai de knop naar 22 graden en geniet van het moment, heerlijk!