Pagina's

vrijdag 25 oktober 2013

Vrouw en recht

Het was mij nog niet opgevallen, maar het klopt na het zelf getest te hebben.

"Google onthult wat vrouwen (niet) mogen
Dat Google automatisch je zoektermen aanvult, is in sommige gevallen niet alleen onhandig. Het kan ook behoorlijk pijnlijk uitvallen.
Bijvoorbeeld als het om vrouwen gaat.
De door Google aangeboden zoektermen bewijzen volgens de VN hoe groot de ongelijkheid anno 2013 nog steeds is.
Zo verschijnt er: 'Women shouldn't vote' (vrouwen zouden niet moeten stemmen).
Of: 'Women should be in the kitchen' (vrouwen horen in de keuken).












Deze zoekopdrachten komen niet van Google zelf.
Google gebruikt een algoritme waarbij suggesties komen, die gebaseerd zijn op de meest ingevoerde zoekopdrachten van gebruikers.
De VN hebben deze resultaten gebruikt in een nieuwe campagne.
Uit cijfers van de VN blijkt dat één op de drie vrouwen gedurende haar leven wordt geslagen, gedwongen wordt tot seks of op andere wijze wordt misbruikt.
Vrouwen krijgen ook aanzienlijk minder betaald dan mannen."
Bron: www.waarmaarraar.nl

Daarentegen is vandaag op nu.nl te lezen dat de ongelijkheid tussen man en vrouw slinkt.
Het verschil in positie van man en vrouw wordt kleiner en Nederland staat hiermee op de 13e plek van de 163 onderzochte landen.

De fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen alsmede de verschillen in denkwijzen en talenten mogen logisch zijn.
Ik ben heus geen fanatiek aanhanger van het feminisme, maar dat er nog steeds verschil is tussen mannen en vrouwen in waardering en respect, daar begrijp ik niets van.
Wie Welke man dat ooit bedacht heeft moge alsnog aan de hoogste boom ...

We denken in Nederland wel dat we hier alles goed doen op het gebied van vrouwenrechten, homorechten en zwarte pietrechten, maar ondertussen zijn we van de elfde plek gedaald naar de dertiende plek en da’s toch wel triest!
Zelfs In België doen ze dat beter. Dus laten we zorgen dat ook de rechten van de Nederlandse vrouw nog veel meer gelijk getrokken wordt. De Nederlandse maatschappij moet de vrouw accepteren als haar gelijke en we moeten wat dat betreft minstens in de top 3 van de wereld!

Zo.
Ik heb gezegd.


maandag 21 oktober 2013

Last news

Algemeen
Mijn leven kabbelt voort en ik heb geen reden tot klagen behalve dan over het weer, mijn lijnpogingen en blablabla.

Werk
Binnenkort veranderingen. De groep waarin ik werkzaam ben, wordt samengevoegd met een andere groep. Dat betekent op kantoor een verhuizing, ander werk erbij en misschien ook meer uren erbij.
Of het er leuker op wordt valt nog maar te bezien. De medewerkers in de andere groep en met name de dames zijn heksen nogal karakters. We zullen het zien.
Op het werk van manlief rommelt het ook flink. Voor 2015 moet binnen de cluster waarin hij werkzaam is, een miljoen worden bezuinigd met personele gevolgen van dien. De regeling ‘last in first out’ zal waarschijnlijk worden toegepast en dat betekent dat manlief ertussen kan zitten.
Niet leuk en een paar slapeloze nachten achter de rug. Wat brengt de toekomst?

Relatie
Pieken en dalen.
Vreemd, op huwelijk rijmen alleen de woorden gruwelijk en afschuwelijk.

Kinderen
Zijn aan het puberen, de één iets heftiger dan de andere. Als ze niet op school zijn, bivakkeren ze op hun eigen slaapkamer
pepernoten en cola binnen handbereik.
Ze verblijven daar onder het mom van studeren computer, x-box en tv kijken behoren ook tot de mogelijkheden.
Tijdens het nuttigen van de avondmaaltijd treffen we elkaar en worden de dagelijkse belevenissen aan tafel besproken.
Verder gaat het best goed met ze.
Oudste zit in het eerste jaar van de HBO-opleiding Commerciële Economie en probeert er zijn draai te vinden.
Jongste doet volgend jaar examen vmbo.
’t Gaat hem redelijk af, maar achterover leunen is er niet bij
alhoewel hij dat het liefste doet.

Gezondheid
Kan ermee door.
Weliswaar kom ik ’s morgens traag op gang en heb ik –bij het traplopen naar beneden- flink hulp nodig van de trapleuning.  
Ook ontdek ik bijna iedere ochtend een nieuw rimpeltje in mijn gezicht en doe ik verwoede pogingen deze met mijn 40+ dagcrème te wissen.
Ach, en soms sta ik in de kelder om iets te pakken en dan weet ik niet meer wat ik wilde pakken.
Lezen gaat niet meer zonder leesbril en vet blijft op plekken zitten waar ik het niet wil hebben. Met andere woorden, ik ‘loop’ tegen de vijftig.

Vrije tijd
Door de week schaars. Zondag is de dag van samen sporten, brunchen, spelletjes doen en eigen vermaak.

Geld
Voldoende te makken
etentjes, weekendjes weg en saunabezoek behoren nog steeds tot de mogelijkheden.

Vriendschap
Ook dat zit goed. Als die van facebook tenminste worden meegerekend ;-)

Liefde
Gul ben ik in het geven van liefde aan mensen die mij dierbaar zijn. Andersom ontvang ik ook genoeg liefde vlindertjes zijn ver te zoeken.


Seks
Euh …
wat is dat ook alweer?










woensdag 16 oktober 2013

dinsdag 8 oktober 2013

Het Goede Doel

Ergens vorige week ging ’s avonds de telefoon.
Jongste nam op en een mevrouw aan de andere kant van de lijn vroeg naar de mevrouw des huizes. Jongste overhandigde mij de telefoon.
“Hallo mevrouw, u spreekt met huppeldekut van het WSPA. U bent al enige jaren donateur van onze stichting en wij vinden het fijn om eens in de zoveel tijd u daarover persoonlijk te spreken. Heeft u een momentje?”
Dat had ik op dat moment niet
eerlijk waar en dat zei ik haar ook.
“Oké, dan wens ik u voor nu een prettige avond mevrouw”.
In dat ‘voor nu’ lag de belofte dat ze terug zou bellen.

Afgelopen vrijdagavond, net voor mijn favoriete tv-programma zou beginnen, belde ze opnieuw. Manlief nam op en wist meteen waar het over ging. Opnieuw kreeg ik de telefoon in handen gedrukt.
“Hallo mevrouw, u spreekt met huppeldekut van het WSPA. U bent al enige jaren donateur van onze stichting en wij vinden het fijn om eens in de zoveel tijd u daarover persoonlijk te spreken. Heeft u een momentje?”
Ik wist dat als ik nu niet zou reageren ik nooit van haar af zou komen dus ik zei: “ja hoor gaat uw gang!”
In gedachten zag ik mevrouw aan de andere kant van de lijn overeind schieten.
“O, wat fijn dat u even de tijd voor mij neemt! Mag ik u vragen waarom u destijds donateur bent geworden van onze stichting?”

En ik begon mijn verhaal over de beren in onder andere Roemenië die mishandeld worden omdat ze moeten dansen voor toeristen. Ik zag destijds het spotje van het WSPA op tv en van de beelden moest ik huilen. Het WSPA beloofde dat zij met man en macht daar iets aan gingen doen. En ik werd donateur.
“Nou mevrouw, laat ik dan eerst iets vertellen over de beren. Nog steeds vinden er zulke mishandelingen plaats, maar het WSPA heeft positieve dingen te melden. En verder blablabla” ...

Aan het eind van haar verhaal: “u moet weten dat het WSPA hele goede dingen doet en wij zijn heel erg blij met u als donateur. Wij willen u graag vragen om het bedrag per maand te verhogen …“
Oke. € 4,54 per jaar is inderdaad geen groot bedrag, wat dat betreft kon ik me haar vraag voorstellen.
Toch zei ik: “nee, ik wil het laten bij die € 4,54 per jaar”.
Toen deed ze een voorstel.
“Echt alle kleine beetjes helpen, u kunt ons bijvoorbeeld machtigen om iedere maand € 2,-- van uw rekening af te schrijven?”

Nu hebben wij op zich geen last van de financiële crisis en hoeven wij ons voedsel niet bij die speciale bank te halen, maar € 24,-- per jaar voor zo’n doel is mij iets te gortig. Daarnaast zijn er nog zoveel goede doelen die het ook verdienen om gesteund te worden. Dus ik begon
toch over de crisis, moeilijke tijden en studerende kinderen.
“Mevrouw, ik wil ook echt niet onbeleefd overkomen, maar als u ons steunt kunnen wij nog veel meer goede dingen doen voor de dieren”, aldus huppeldekut.
Heel coulant en in een opwelling zei ik: “nou weet u wat, regel het maar zo dat ik uw stichting steun met € 7,-- per jaar”.
Stilte aan de andere kant van de lijn.
‘Mevrouw, nogmaals ik wil niet onbeschoft overkomen. Alle kleine beetjes helpen en u kunt onze stichting steunen, maar niet met minder dan € 15,-- per jaar”.
Euh …
“Ik kan u ook een e-mail sturen met daarin het voorstel van € 2,-- per maand. Dan kunt u het rustig doornemen”.
Ik: “ja, maar daar zit ik dan niet aan vast toch?”
“In principe wel, u hoeft dan alleen nog maar te bevestigen”.
Ik voelde mezelf nu toch wel rood worden. De dame aan de andere kant nam de regie gewoon over!
“Nou ik weet het niet hoor” zei ik, “dit ga ik hier eerst overleggen. Ik leg u even op uw rug”.

Dat overleggen deed ik
natuurlijk niet, wetende hoe manlief over zulke agressieve benadering denkt. Shit, waarom stond hij deze kenau niet te woord?
Dus telde ik tot 20, pakte de telefoon en zei resoluut: “nee, ik laat het bij die € 4,54 per jaar, ook wij kunnen iedere cent goed gebruiken”.
Opnieuw stilte.
“Nou mevrouw, dan dank ik u van harte voor dit gesprek en wens ik u een fijne avond. Tot slot wijs ik u erop dat als ik dit gesprek beëindig, u verbonden wordt met een automatisch bericht. Daarnaast wijs ik u op de mogelijkheid van het 'bel-me-niet' register”.

Is dit nou het doel van goede doelen? Mensen verbouwereerd en met een schuldgevoel achterlaten aan de telefoon?
Ik had die avond sterke behoefte om dit goede doel te bellen …

zaterdag 5 oktober 2013

Fifty Shades ...

Zo. Even weer genoeg geklaagd en nu iets totaal anders.

In de zomervakantie las ik het boek Vijftig Tinten Grijs van E.L. James.
Niet dat ik het boek kocht, zo desperaat was ik niet.
Ik was er nieuwsgierig naar, dat wel.
Ergens las ik dat hordes vrouwen -na het lezen van dit boek- hun partners aan de haren mee sleepten naar bed om daarna dagen achtereen stomende seks te hebben.
Intrigerend, je moet beeldend kunnen schrijven wil je dat teweeg brengen.
In onze dorpse bibliotheek lag het boek daar ineens op een tafeltje.
Van mij, dacht ik. Ik stopte hem alvast in mijn tas
stel je voor dat iemand het voor mijn neus zou wegkapen alvorens hem digitaal te registreren op mijn naam.
Eenmaal thuisgekomen bekeek manlief de voorkant en meewarig schudde hij zijn hoofd.
Zijn eigenste vrouw bevangen door de Vijftig Tinten Koorts.
De vlammetjes in zijn ogen vertelden me iets anders. Ook hij hoorde over de recensies.

Het boek heb ik vlot uitgelezen. Overigens kwam ik er zelf niet overdreven van op temperatuur, eenvoudigweg omdat sadomasochistische toestanden mij niet liggen. Het zinderende liefdesspel rondom deze twee personen was af en toe wel meeslepend.

Het verhaal
Anastasia Steele is literatuurstudente en ontmoet Christian Grey tijdens een interview dat zij hem afneemt.
Christian wordt in het boek beschreven als charismatisch en mysterieus. Bovendien is hij stinkend rijk. Anastasia is de ‘simpele’ vrouw op wie hij valt en zij valt op hem.
Ze is meteen in de ban van hem, maar probeert hem uit haar hoofd te zetten omdat ze vind dat hij te rijk en te hoog gegrepen is voor haar. Toch trekt hij haar steeds dieper in zijn wereld van duistere seksuele fantasieën.
Ze geniet van alles wat hij haar op seksueel gebied leert en van de luxe en rijkdom waarmee hij haar omringd. In het begin is het vrij onschuldig maar ongemerkt krijgt Christian de verliefde Anastasia in zijn macht. Zijn grootste wens is om totale controle over haar te krijgen.
Hij stelt een contract op. Deze moet Anastasia tekenen en kiezen voor verheerlijking of vernedering. Ze kiest het laatste en geeft zich aan hem over.
Hun relatie eindigt wanneer Christian haar tijdens een sadomasochistische sessie zodanig hard slaat en daarin compleet doordraait, dat ze ineens wakker schrikt en beseft dat de man echt een probleem heeft.

Fragment
>>>‘Je bijt op je lip,’ snuift hij. ‘Je weet wat dat met me doet,’ voegt hij er met een diepe toon aan toe. ‘Draai je om.’
Ik draai me onmiddellijk om, zonder te aarzelen. Hij maakt mijn bh open en dan, terwijl hij de bandjes over mijn schouders laat glijden, strijkt hij met zijn vingers en duimtoppen over mijn huid. Zijn aanrakingen bezorgen me rillingen langs mijn ruggenwervel; elke zenuw staat op scherp. Hij staat achter me, zo dichtbij dat ik de hitte van zijn lichaam kan voelen en het er zelf warm van krijg. Hij pakt mijn haar bij elkaar en laat het weer los zodat het over mijn rug hangt. Dan pakt hij een streng haar aan de zijkant van mijn hoofd en trekt er zacht aan, zodat mijn hoofd iets scheef staat. Dan gaat hij met zijn neus langs mijn hals naar beneden en ademt diep in, om vervolgens dezelfde weg omhoog af te leggen. De spieren in mijn buik spannen zicht, ik ben opgewonden en gewillig. Jemig, hij heeft me nauwelijks aangeraakt en ik wil hem alweer.’<<<

Sommige fragmenten in het boek zijn pakkend, maar voor mij weinig realistisch. Tussen de regels door was duidelijk te lezen dat de mannelijke personage in het boek geestelijk niet helemaal lekker in elkaar steekt en dat werkte -ondanks het erotische ondertoontje- op mij als een soort anticlimax.

Als ik na het lezen het boek uiteindelijk dichtsla, kijkt manlief mij vanuit zijn luie stoel verwachtingsvol aan. Helaas geen sappige details.
Ik kijk naar hem en naar zijn korte haren. Te kort om ermee te kunnen slepen.
Hij grijnst naar me en ik kruip bij hem op schoot.
Hij zoent me op mijn voorhoofd, ik schurk me tegen hem aan.
Door zijn lichaamswarmte kom ik aangenaam op temperatuur en ik voel me veilig in zijn vertrouwde armen.
Als een blok val ik in slaap ...

woensdag 2 oktober 2013

Feel good

In tegenstelling tot bovenstaande titel feel ik me niet zo good.
Iedere keer neem ik me voor ertegen te vechten.
Het heeft me echter alweer ingehaald voor ik er erg in heb; weemoedigheid vanwege het herfstseizoen.













Wordt ik gewoon op een ochtend wakker druipend van zelfmedelijden met de gedachte dat ik de hele dag maar het liefst een hele week in mijn bed wil blijven liggen.
Niks geen huishouden, niks geen boodschappen, niks geen sportief bezig zijn, niks geen klagende mensen aan mijn balie op het werk, niks geen optutterij.
Met rust gelaten worden wil ik
wat niet lukt als je gezinsmanager bent.














Echt, ik vind dat de herfst ook mooie dingen met zich meebrengt.
Zeker als er -zoals de afgelopen dagen- zo’n uitbundig zonnetje schijnt.
Rode paddenstoelen met witte stippen? Ik vind ze heus bijzonder.
Mooie herfstkleuren? Ook daar geniet ik van dat ik uitglij door gevallen bladeren en met deukjes in mijn hoofd loop omdat die eikels ook zo nodig de boom uit willen neem ik gewoon op de koop toe.
De gedachte dat mij daarna een lange, saaie en koude periode te wachten staat kan mij niet verblijden.
Sinterklaas is leuk als je klein(e) kinderen hebt. Nu zijn alleen de pepernoten nog leuk lekker. De kerstdagen kunnen ermee door
op het overvloedig eten, de verplichte visites en die aangevreten kilo’s na.
Oudejaarsavond breng ik gezellig met mijn gezin door en daarna wil ik toch echt naar bed om op 1 januari weer wakker te worden.
Dan zitten we
godzijdank weer aan de goede kant van het jaar.
Reikhalzend kijk ik uit naar de maand maart. Januari en februari kunnen mij gestolen worden
in mijn vorig leven was ik zeker weten een beer die van november tot en met februari een heerlijke winterslaap hield.  















Maar goed, nu zijn er
de slapeloze nachten (en kijk ik midden in de nacht naar gemiste afleveringen van GTST;
de hoofdpijn (een ibuprofen en later op de dag een aspirine brengen verlichting);
het snel geïrriteerd zijn (die dikke madam in de kassa-rij duw ik per ongeluk expres een stukje verder met mijn winkelkarretje
moet ze maar niet zo ongelooflijk lang staan te beppen met de kassière);
de onzekerheid (ik voel me dik, onaantrekkelijk, a-sportief en oud);
en de vermoeidheid (ik sléép mezelf de trap op).

Help! Mij de winter door …
Deze feel good muziek moet alvast helpen ;-)


Buena Vista Social Club – Chan Chan

Nora Jones – Sunrise

Sade - Love Is Stronger Than Pride

Simply Red - Holding Back The Years

Cat Stevens - Morning Has Broken

Radical Face - Welcome Home

Michael Jackson - Liberian Girl

Bryan Adams - I'm ready

Chic - Good Times

Hair - Aquarius (Let The Sunshine In)