Pagina's

donderdag 27 november 2014

In de roos

Vast wel eens gehoord van de Roos van Leary.
Dat is een interactiecirkel; een schematische weergave van verscheidene gedragsmogelijkheden en het effect daarvan op anderen.
Vandaag kwam ik tijdens een cursus klantgericht communiceren onder andere deze cirkel tegen.
De cursus volg ik omdat ik straks met mijn huidige collega’s bij een nieuwe groep collega’s wordt geplaatst.
De cursusleider had de Roos van Leary met papierplakband op de vloer nagemaakt; vier vakken met bijbehorende kleuren.
Naar voren kwam dat ik het gele type ben: volgend en meewerkend.
Maar ik neigde ook een beetje naar de groene kant: helpend en leidend (hoewel dat leidend bij mij nooit zo uit de verf komt …).
Dan is er nog het rode type en dat zijn zo’n beetje alle grote leiders: aanvallend en concurrerend.
Tenslotte zijn er de blauwe types: opstandig en teruggetrokken.

Volgens de cursusleider is het niet zo’n probleem dat er verschillende types en kleuren zijn.
Het gaat erom dat je onderling wat heen en weer schuift van de ene kleur naar de andere, zodat het hele team goed kan functioneren.
Voor dat heen en weer schuiven creëerde ze voor ons wat handvatten.

De groep waarin ik straks terecht kom zit vol met rode types.
Als geel type heb ik de neiging om op dreigende momenten een stap terug te doen en in mijn schulp te kruipen.
De handvat voor mij is dan: stap als geel type uit de cirkel. Recht je rug en schouders. Ga naar het rode type in de cirkel, zet een behoorlijke stem op en zeg zoiets als: ‘heel erg fijn collega dat je mij ergens op wijst, ik zal er de volgende keer rekening mee houden!’ en je geeft hem of haar nog even een schouderklop.
Het rode type zal met de mond vol tanden staan want dat had hij of zij natuurlijk niet van een geel type verwacht.

Binnenkort ga ik het uitproberen.

Ik schijt nu al
vier kleuren stront …

zondag 16 november 2014

Schouder

Als ik knipper met mijn ogen
Is er weer een dag voorbij.
De week is om nog voor die is begonnen
En al heb ik soms geen tijd, ik maak het vrij
Ik maak het voor je vrij

Zelfs al kan ik er niet zijn
Blijft er nog een deel van mij
Waar je op kan leunen, als je zelf niet meer kan staan
Als de houvast je verlaat
En het even niet meer gaat
Mag je bij mij schuilen
Laat mij je schouder zijn

Al sta je stil, de klok blijft tikken
Steeds weer haalt de tijd ons in
En in de tussentijd verlies ik de momentenA
Waar het allemaal om draaide, in het begin 

Zelfs al kan ik er niet zijn
Blijft er nog een deel van mij
Waar je op kan leunen, als je zelf niet meer kan staan
Als de houvast je verlaat
En het even niet meer gaat
Mag je bij mij schuilen
Laat mij je schouder zijn

Zelfs op afstand hoor ik jou 
Dan lijkt je wereld nu zo grauw
Je brengt de kleur weer terug en,
Neem je liefde met me mee
Na de branding komt het zand
Pak m’n uitgestoken hand
Omarm de rots die op je wacht
Mijn schouder geeft je kracht

Zelfs al kan ik er niet zijn
Blijft er nog een deel van mij
Waar je op kan leunen, als je zelf niet meer kan staan
Als de houvast je verlaat
En het even niet meer gaat
Mag je bij mij schuilen
Jij mag bij mij schuilen
Laat mij je schouder zijn
Laat mij je schouder zijn

vrijdag 7 november 2014

Verval

Een huwelijk is als een huis: als het niet wordt onderhouden en bewoond, komt er al gauw verval, hoe mooi het ook werd opgebouwd.



Piet Nijs

maandag 3 november 2014

De mooie kant van de herfst

Afgelopen zondag gespot:






Broodje Bapao? ;-)